Jest poprawa. Na pewno nie uczuciowa. Na pewno nie finansowa (jeszcze, ale idzie bardzo ku lepszemu). Na pewno nie zdrowotna. Wiec tylko psychika moja krucha pozostaje :) Jeszcze nie poskladalem jej do konca do kupy, oj nie.. ale w swietle najnowszych informacji - jest to maly kroczek dla mnie, gigantyczny dla moich kompleksow lol... Dowiedzialem sie dzisiaj o rzeczy, ktorej sam powinienem sie domyslic 10 lat temu (slownie DZIESIEC kurwamac LAT TEMU!!). CDMS jakies dwa tygodnie temu przekazala to info mojemu Ojcu; dzis po ponad poltoragodzinnej rozmowie, mimochodem mi o tym napomknal. Pierdolnelo mnie to jak obuchem w glowe, nie powiem... ale taka wiadomosc to lepiej pozniej niz nigdy, serio serio :) Teraz juz pozamiatane, ale gdybym wtedy o tym wiedzial... eh, szkoda. Teraz pozostaje wyciagnac z tego wnioski, zapamietac na przyszlosc i przede wszystkim - zaczac wcielac w zycie!! Co niniejszym uczynie jutro, kupujac jakis fikusny papier i dostarczajac moj pierwszy w zyciu (serio, nigdy sie w walentynki nie bawilem) liscik milosny! buehehe, Dawid sie sztucznie odmladza, na sama mysl o tym czuje sie jak smarkacz :)

Notka oryginalnie datowana na 2008-02-07, godzina 02:34:19, do tej pory byla po prostu zapisana w systemie jako *ukryta* - z niewiadomych przyczyn (slomiany zapal odrzucamy kategorycznie i natychmiast) nigdy nie opublikowana. Tresc w zasadzie skonczona, chcialem tylko te tabelki z cytatami jakos tak ladniej wycieniowac, chujemujedzikieweze porobic. Odkopana z okazji  dzisiejszych rozkminek egzystencjonalno-depresyjnych z nieodzalowanym przyjacielem Radkiem.

"Cahir zarąbał następnego, pod potężnym uderzeniem nilfgaardzkiego miecza z czaszki zbójcy odpadło coś na kształt porcji arbuza."

Niby nic, a tak to sie zaczęło.. Absolutnie nie jest to najlepszy cytat, jakich mnogo i wybór jest zaiste trudny, dowody poniżej. Jednakowoż ten właśnie cytat, a raczej rzeczony arbuz tak sugestywnie podziałał na moją wyobraźnię, że zapragnąłem coś z tym zrobić. Jakoś podziękować.. Oddać hołd.

Wybrane przeze mnie, delikatnie wyselekcjonowane cytaty. Niestety większość z Wiki, gdyż wspomniany Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach, tak dramatycznie, a dla mnie inspirująco, zaczął walczyć dopiero w czwartej części sagi..

Pozwolilem je sobie podzielić na takie co skłaniają

1. Do śmiechu:
   • - "Czekałam tu, w oberży, nie wypadało mi przecież iść tam, dokąd ty się udałeś, do owego przybytku wątpliwej rozkoszy, a niewątpliwej rzeżączki."
     
   • Każdy szermierz dupa, kiedy wrogów kupa
   • - "– Miecz. Na plecach. Dlaczego masz na plecach miecz?
     – Bo wiosło mi ukradli."
     to jest akurat dowcip sytuacyjny, wiedźmin tako rzecze do gówniarza co go zasypuje pytaniami.
   • - "Widzieliście go? Rycerz chędożony! Herbowy! Trzy lwy w tarczy! Dwa srają, a trzeci warczy!"
   • - "– To tak, jak gdyby burak dochodził przyczyn i skutków swojego istnienia, nazywając wynik przemyśleń odwiecznym i tajemnym Konfliktem Bulwy i Naci, a deszcz uznał za Nieodgadnioną Moc Sprawdzą.(...) Rozumiesz mnie?
     – Staram się, ale mów wolniej proszę. Nie zapominaj, rozmawiasz z burakiem."
     Z tym miałem mały problem, bo cała rozmowa zdecydowanie skłania do refleksji.. jednakże tutaj - wyrwana z kontekstu - myśle że pasuje w sam raz :))
   • - "Jedyną czynnością, która dobrze wychodzi samotnym, jest samogwałt." - hehe, poniekąd jak wyżej :D
   • Krasnoludy ciupią w tzw. Gwinta. Coś jak brydź, ale z dodatkiem drewnianych pałek, hehehe.
     – Placek w dzwonki.
     – Mała kupa w kule!
     – Grał król w kule, przesrał koszulę. Dubel w listki!
     – Gwint!
     – Nie śpij, Caleb. Dubel z gwintem był! Co licytujesz?
     – Duża kupa w dzwonki!
     – Akces. Haaa! I co? Nikt nie gwintuje? Dudy w miech, synkowie?
     – Wistujesz, Varda. Percival, jeszcze raz do niego mrugniesz, to cię tak pieprznę w oczodół, że do zimy nie pomrugasz.
     – Niżnik.
     – Panna!
     – Wyżnikiem po niej! Panna wydymanna! Biję i ha, ha, jeszcze serca mam, na czarną godzinę ukryte! Niżnik, krayżka, kralka...
     – I trumfem po niej! Kto nie ściąga kozery, ten jest cztery litery. I w kule! Aha, Zoltan? Tum cię w miętkie trafił!
     – Widzieliście go, gnoma pieprzonego. Ech, wziąłbym pałę...
     
   • – Symfonia – zauważył Regis, poruszając skrzydełkami swojego szlachetnego nosa – jest, jak zwykle, akustyczno – olfaktoryczna. Od walczącego o przetrwanie zbiorowiska bije rozkoszna woń gotowanej kapusty, warzywa, bez którego przetrwać jak widać nie sposób. Charakterystyczny akcent zapachowy tworzą również efekty potrzeb fizjologicznych, załatwianych gdzie popadło, najcześciej na obrzeżach obozowiska. Nigdy nie mogłem zrozumieć, dlaczego walka o przetrwanie objawia się niechęcią do kopania latryn.
     – Niech was bies porwie z tym waszym mądrym gadaniem – zdenerwowała się Milva – z pół setki wymyślnych słów, gdy starczą trzy: śmierdzi gównem i kapustą!
   • Zabawa i towarzystwo zaczęły pełnić rolę absolutnie drugorzędną. Zauważyłem, że mogę się bez nich obyć. Wystarczająca i naprawdę ważna stała się krew, nawet pita...
     – Do lustra? – wtrącił Jaskier.
     – Gorzej – odrzekł spokojnie Regis. – Ja nie odbijam się w lustrach.
     W zasadzie mało śmieszne, jeśli się sprawę potraktuje poważnie. Jednakże nawet jeśli sprawi, że zaczną się rozkminki to gówno by z nich wyszło, hehe.
   • - Bywają okazje, gdy zwyczajnie nie można się nie napić.
     Tu z kolei zawsze będzie mi się przypominać pewna anegdotka. I zawsze będzie mnie to śmieszyć :)
   • - Kobietom pieniądze potrzebne nie są. Bo i po co? Nie piją, w kości nie grają, a kobietami, psiakrew, są przecież same.
     Umieszczenie tego tutaj a nie tam, uważam, jest zagraniem czysto taktycznym z mojej strony :D
   • - Żarty na bok, jak powiedział król Dezmod, gdy wśród uczty goście nagle zaczęli sinieć i umierać.
     Tzw. rozśmieszanie mnie przez absurd, silnie kontrastujące stwierdzenia, często w jednym zdaniu. Działa zawsze.
   • - Czy ty mnie sluchasz? [powiedziała mistrzyni do swej adeptki pokazując jej swe prywatne pokoje - przyp. mój]
     - To zwierciadło... Jest magiczne, prawda?
     - Nie. Wyciskam przed nim pryszcze.
2. Do kontemplacji:
   • - Pomyliłaś niebo z gwiazdami odbitymi nocą na powierzchni stawu.
     Ulubiony tekst głównej złej postaci.
   • - Jeśli ma się przyjaciół, a mimo to wszystko się traci, jest oczywiste, że przyjaciele ponoszą winę. Za to, co uczynili, względnie za to, czego nie uczynili. Za to, że nie wiedzieli, co należy uczynić.
     Ten jeden cytat wydaje mi sie mocno dyskusyjny.. ekstremum w postrzeganiu przyjaźni.. kto chce zapraszam do polemiki.
   • - O miłości wiemy niewiele. Z miłością jest jak z gruszką. Gruszka jest słodka i ma kształt. Spróbujcie zdefiniować kształt gruszki.
     Ciekawe porównanie. Coś w nim jest :)
   • Ten jest mocny.
     "Ot, babska dola. Wielkie ambicje przekreśla zrujnowana macica."
     Dość brutalnie ujęty pewien problem, nie powiem...
   • - Strzyg, wiwern, endriag i wilkołaków wkrótce nie będzie już na świecie. A skurwysyny będą zawsze.
     Prawda życiowa, bezdyskusyjna wręcz :D
   • – Moją ogromną przywarą – wyjaśnił – jest niepohamowana dobroć. Ja po prostu muszę czynić dobro. Jestem jednak rozsądnym krasnoludem i wiem, że wszystkim wyświadczyć dobra nie zdołam. Gdybym próbował być dobry dla wszystkich, dla całego świata i wszystkich zamieszkujących go istot, byłaby to kropelka pitnej wody w słonym morzu, innymi słowy: stracony wysiłek. Postanowiłem zatem czynić dobro konkretne, takie, które nie idzie na marne. Jestem dobry dla siebie i dla mego bezpośredniego otoczenia. Geralt nie zadawał więcej pytań.
   • Zaiste, wielkiego trzeba zadufania i wielkiego zaślepienia, by posokę lejącą się z szafotu nazywać sprawiedliwością.
     Ciekawa alegoria paru ustrojów politycznych. I innych rzeczy.
     
   • Postęp (...) jest jak stado świń. I tak należy na ów postęp patrzeć, tak go należy oceniać. Jak stado świń łażących po gumnie i obejściu. Z faktu istnienia tego stada wypływają rozliczne korzyści. Jest golonka. Jest kiełbasa, jest słonina, są nóżki w galarecie. Słowem, są korzyści! Nie ma co tedy nosem kręcić, że wszędzie nasrane.
     Kolejna prawda życiowa, ciekawie metaforycznie przedstawiona.
   • - Sam nie wiem, co o tym myśleć, jak powiedział król Dezmod, gdy przyłapano go na oszukiwaniu w karty.
     Bardzo ciekawa sytuacja poruszona, buehehe.. no bo tak po prawdzie co mial powiedzieć król Dezmod, hęęę :D a co mieli powiedzieć jego koledzy gracze, niekoniecznie przecież monarchowie? :d
     
   • No i mój ulubiony cytat :) Komentarz zbędny.
     "Całe życie sikałeś pod wiatr, a wiedz, że dziś, tu, na zamku Stygga wysikałeś się pod huragan."